Na wysokich podatkach tracą… biedni!

Politycy głośno mówią o potrzebach najbiedniejszych. Przed każdymi wyborami, przy okazji każdej debaty pojawiają się pomysły, że to najbogatsi oraz przedsiębiorstwa powinni płacić wyższe składki w imię sprawiedliwości społecznej. Niestety lata socjalizmu, obniżające się standardy nauczania zaciemniły rozsądne i logiczne myślenie społeczeństwa.

Ludzie są okłamywani, że w wyniku progresywnego systemu podatkowego czy procentowej składki na ubezpieczenie zdrowotne, to ci najmniej zarabiający korzystają z redystrybucji dochodu. Prawda jest taka, że kolejne agencje, urzędy, to miejsca do zatrudnienia obecnych polityków w razie klęski w następnych wyborach oraz do zapewnienia zatrudnienia znajomym posłów.

Prosty przykład. Jestem przedsiębiorcą, który zajmuje się wypiekiem bułek. Obliczyłem sobie, że produkcja będzie rentowna przy wypieku 5 tys. bułek. W tej sytuacji zarabiam 1000 złotych i dochód ten zaspakaja moje potrzeby. Rozpatrzmy teraz 2 warianty. Uproszczenie polega na braku kosztów transportu, zatrudnienia, wynajmu hali produkcyjnej…

Wariant A. To sytuacja, w której mamy minimalną administrację, która w większości zajmuje się utrzymaniem wojska i policji. Miesięczna składka każdego pracującego mężczyzny wynosi 150 zł – tyle wystarcza, aby państwo funkcjonowało poprawnie.

Zakładany dochód + składka / produkcje = koszt jednej bułki

( 1000 + 150 ) / 5000 = 23 grosze

Wariant B. Do wyliczeń wykorzystujemy obecny system podatkowy i składki na ZUS – obecne realia prowadzenia działalności gospodarczej.

Zakładany dochód + składka ZUS + podatek dochodowy + VAT / produkcje = koszt jednej bułki

( 1000 + 740 + 190 + 220 ) / 5000 = 43 grosze

Różnica 20 groszy – tyle ta dobroć Państwa kosztuje najbiedniejszych…

Tagi: Podatki, polityka, zus